Pazartesi, Temmuz 13, 2009 - !...Canim Acıyor ANNE Anlıyormusun Beni...!
Gecenin Karanliklarinda sebepsizdi haykırışlarım…
Varılmayacak bir aÅŸkın yoluna düÅŸmüÅŸtüm..!
Ä°nceden yaÄŸmur dokunuyordu tenime…
Dokunuyordu iÅŸte...!
Bugünlerde her ÅŸey bir baÅŸka dokunuyor(du) yüreÄŸime/benliÄŸime...
Yalancı bir ruhun gölgesine sığınmış(t)ım/ evet yanılmış(t)ım yanıltmıştı...!
Yürek yanılgısının, büyük bir felaket habercisi olacağını hiç bilemezdim ki…
Canım acıyor anne...!
Ä°nan evlat acısını tatmaman için kıymıyorum bu cana...
Yoksa/ inan çoktan ayırmıştım bu yorgun bedeni bu sahte ruhtan, çoktan…
Åžimdilerde…
Ne kadar da suskunum, deÄŸil mi...?
Sadece duruyorum/susuyorum/özlüyorum...
YüreÄŸimi bekliyorum en çok sevdiÄŸimi…
Koyup-gidenlere yalvarıyorum...
Anlaşıldı uzun bir sessizlik olacak yine/ gelmeyecek-vurduğu yerden...
Yine bana kalacak bu iÅŸe yaramaz beden; boÅŸ yere akacak yaÄŸmurlar gözlerime…
Canım acıyor anne...!
Daha sen bile bilmiyorsun, herkes gibi iÅŸte...!
Hüzünlerim/ kaybediÅŸlerim/ sevdamı/ anlasana yanılgılarım bir tek Azrail’e çok yakın…
Acımı dinliyorum derinliÄŸimde…
Daha dün çok mutluydum ama...
Yalancı kader...!
Bir kere gülsen ne olurdu sanki…
Olmaz(dı) değil mi...?
Bir uçurum sonra yine bir uçurum kadarsın iÅŸte..!
Sevmedin beni...
Göz çukurumda hüzünlü bir aÅŸkın tohumunu büyütüyorum/ sayende kader...!
Canım acıyor anne...!
BoÅŸ ver acısın, nasıl olsa bırakılan yerlerde açar çiçekler...
Büyütürüm bende hüznümü hiç kimsenin bilmediÄŸi bir yerde/ dayanırım…
Gökten melekler iniyor çaresizliÄŸime…
Masum bir yüreÄŸin inÅŸaatındayım..,
Belki eskisi gibi deÄŸil ama yine de bir parça yürekle koyulurum hayat yoluna…
Haykırışlarım duyulmasa da hani hiç kimse beni anlamasa da/ düÅŸeceÄŸim...
Hayatta en çok buna sevineceÄŸim: seven bir yürekle yaÅŸlanıyorum ya, bu bana yeter...!
Gecenin kaanlıklarıda sebepsizdi haykırışlarım…
Varılmayacak bir aÅŸkın yolunda kalsam da, var mı ötesi seviyorum iÅŸte o KADINI anne..!
Canım acıyor anne..!
Anlıyormusun SEVIYORUM onu ben...!
&&&.Nedim Sizgen.&&&
|
